Liefde en mededogen voor jezelf innerlijk voelen uit zich in liefde en mededogen voor al het leven. Klinkt als een utopie, maar lees rustig verder en/of stop wanneer jij wil...
Liefde en Mededogen zijn universeel, het betreft alles wat is en leeft. Het is ontdaan van elke vorm van zelf- of ikzucht en het gevolg van bewust inzicht en transformatie. Het komt uit de diepste (licht)bron van je ware zijn of natuur. Het ontstaat vanzelf door volledig waarnemen van de "werkelijkheid" en geeft daardoor inzicht in de veranderlijkheid en vergankelijkheid van alles wat naam en vorm heeft. Je gaat inzien dat verlangen naar en het hechten aan woordjes, gedachten en vormen, deze (ten diepste) de oorzaak zijn van lijden en pijn.
"Ik wil gezondheid, vrede en geluk..." Maar wanneer gaat dat ten koste van elkaar? Liefde en mededogen stijgen boven geboorte en dood uit. Het is de grondeloze bron van het tijdloze bestaan.
Zie het als een bloem die oprijst uit een hart vol liefde, waardoor pijn en leed worden verzacht. Of een roos die, boven haar dorens uitgestegen, een heerlijke geur verspreidt en schoonheid laat zien. Kijk eens naar een volgroeide lelie die vanuit een smetteloze kelk zuiver- en puurheid toont.
Op het moment dat we liefde en mededogen in onszelf voelen, zijn we los van verlangens, hebben we geen oordeel en voelen we geen haat. Er zijn zelfs geen vijanden. We beseffen en voelen dat al het leven en bestaande in essentie één is. Het is "natuurlijke" liefde en mededogen...
Zie de onbevredigende tijdelijke en overdreven genoegens en verlangens van deze wereld. Als je bent ontwaakt ben je vervuld met mildheid, leeft (zo bewust mogelijk) zonder oordeel en onderscheid. Je toont in stille aandacht jouw glimlach aan alle levende wezens en al het bestaande.
Lach, geniet van het leven(de), heb plezier. Blijf wel allert op je ik- (ego)zucht. Dan heb je de lessen van lijden en pijn gevoeld en begrepen...
Boven het verdriet en de vreugde van deze wereld uit vind je de tijdloze vrede, vreugde en het geluk bij jezelf...
Hebben liefde en mededogen een godsdienstige, politieke of maatschappelijke visie nodig, oefeningen, of geboden en rituelen? Zoals een bloem spontaan tot bloeien en geuren komt, zo openbaart ook liefde en mededogen zich. Als menselijke en geestelijke vorm zijn wij allen met elkaar verbonden en willen we gezond en gelukkig zijn!
Maar of we nu wel of geen geloof hebben in God, reïncarnatie of wedergeboorte, leven na de dood, een hemel of een hel, liefde en mededogen staat daar los van! Het diepere besef en inzicht dat alle pijn en lijden voortkomen uit verlangen en hechten, uit pakken, grijpen, toe-eigenen, kortom uit zelfzucht, is voldoende om liefde en mededogen in jezelf te ervaren. Het is geen deugd, het is een kwaliteit van je ware natuur. Kan het nagestreefd, bereikt, en/of verworven worden? Het groeit vanzelf zolang je de geest met de juiste toon of afstemming begiet. Schep stiltes... Schep voldoende ruimte in de dag voor dat wat je denkt, zegt of doet.... Verbind er geen (klok)tijd aan! Daardoor leef je in een "geestelijk" paradijs. Je gaat ook vanzelf de wereld anders beleven en zien! Jij, ik, wij allen zijn scheppers van een...
Er staat een mooi verhaal in de Bijbel over een Samaritaan (Lucas 10:25-37). Het vertelt over barmhartigheid, een woord dat niet bepaald in ons taalgebruik geïntegreerd is, maar toch dezelfde kwaliteit bevat als het woord mededogen. Barmhartigheid kent ook geen onderscheid, heeft geen verbinding aan een geloof, een opinie, leerstelling of overtuiging. Jezus sprak erover om ‘je naaste lief te hebben als jezelf’, om de heel eenvoudige reden dat er dan geen twee zijn.
Alles wordt in een oneindig en onmetelijk heelal door één bewustzijn of universeel draagveld (Jezus omschreef dit als "de Vader") doordrongen. Die "Vader", gids of hoe je het ook noemt is in jou, mij en iedereen. Door onderscheid te maken, door te handelen vanuit een groepsbewustzijn of een bepaalde geloofsopvatting of overtuiging, kortom vanuit het gevoel en identificatie van een ‘ik en jij’, wij en de anderen is er een sluier van onwetendheid over liefde en mededogen.
De prachtige parabel van de "barmhartige Samaritaan" laat zien dat er geen gehechtheid is aangaande alles wat wij uit liefde doen...
"Handel zonder enig onderscheid naar een ieder en laat daarbij verwantschap of verdienste buiten beschouwing, denk veel meer aan hetgeen je naaste nodig heeft en aan zijn of haar huidige nood".
Liefde en mededogen laat de "kermis" van het leven achter je. Het leven van verlangen en hechten is dan als een beschilderde gouden koets. Op afstand kijk je ernaar, ziet hoe nog "onwetende" mensen er vol enthousiasme instappen, maar jij kunt de koets als in een film aan je voorbij laten rijden. Je weet dan dat het witte doek van je "ware essentie" niet geraakt word door de beelden van het worden. Op dat moment is er alleen stilte en waarnemen.
Het verdriet én de vreugde van de "wereld" komen uit dezelfde toverhoed van illusies. Ware vreugde wordt herwonnen door de overstijging van iedere vorm van dualiteit. Tegenover een harde schaterlach, jouw glimlach. Tegenover ruwheid en hardheid, jouw zachtheid en mildheid. Tegenover dwaasheid, wijsheid en inzicht. Vanuit natuurlijke eenvoud laat je de gecompliceerde wereld van "ikzucht" achter je. Je bent wel ín de wereld, maar niet ván de wereld. De wereld of mensen strijden misschien tegen jou, maar jij niet met hen. Als anderen spreken, kun je ook zwijgen. Als anderen zwijgen, kun je spreken (of ook zwijgen). Jouw zachtheid, tederheid en mildheid komen niet uit zwakte voort, maar uit wijsheid, inzicht, macht en kracht.
Dat is de "ware" essentie van vrijheid en bevrijding van...
Schep geen illusies! Het leven is dan een spiegelpaleis dat het spel van vormen in al zijn vergankelijkheid weerspiegelt. Er is een weten dat alle vormen of materie een golfbeweging zijn in een oceaan van totaalbewustzijn, een spel, waarin waarnemer en het waargenomene ten diepste één geheel zijn.
Als je jezelf, het oneindige en tijdloze heelal vol universums in al zijn mogelijke perspectieven en facetten van verschijnen en verdwijnen waarneemt, is er blijvende vredige stilte in je hart en geest, voorbij tijd en ruimte. Het onbedwingbare vuur van verlangen en bevredigen is uitgeblust. Zoals een boom na de storm weer zijn evenwicht vind tussen hemel en aarde, zo heb je het stiltepunt en het universum in jezelf hervonden nadat de storm van onrust en onvrede is uitgewaaid.
Helder als de smetteloze hemel na een onweer, zo klaar en smetteloos is dan je geest. Geen wolkje dat het licht in je verduistert....
OVER DENKEN EN EEN HELDERE GEEST..
Er zijn enerzijds onze gedachten en het door mentale concepten (door de tijd) gecreëerde ego waarmee wij ons vaak identificeren, en anderzijds het diepere niveau van wat wij nu zijn, ofwel het (zandkorrel)bewustzijn. Maar we zijn in staat afstand te nemen van dat "geconstrueerde" ego. We gaan dat dan herkennen als 'het onware zelf’. Dat geeft ruimte, verlichting en helderheid.
Als dat gebeurt is er op dat moment eigenlijk niets veranderd in je leven. Het voelt echter als een zowel innerlijke als uiterlijke bevrijding...
Een ’groot inzicht’ is dat, wanneer ons denken soms even stopt, er een stilte is die het verstand onmogelijk begrijpt. Een simpel "weten" ervaren we vanuit een moment zonder gedachten: STILTE... Pak het moment van dwangmatige gedachten! Gedachten kunnen en mogen komen, gedachten kunnen en mogen ook gaan.
Toch vinden we onze gedachten meestal erg belangrijk en nemen ze vaak te serieus!
Maar: Alle gedachten ontstaan bij jou en mij en worden vaak ook snel uitgesproken... ( en uitgesproken gedachten van een ander die weer invloed hebben op jouw gedachten en vervolgens weer andersom enz). Dit kan je opvallen wanneer je, door welke oorzaak dan ook, even "vrij" bent van een constant dwangmatig denkende en/of reactieve geest.
Besef: Alle gedachten kun je omdraaien, vraag en antwoord, conclusies, observatie, waarom denk ik dat, enzovoort. Wat is mijn (relatieve) waarheid van dit moment? Stel jezelf veel vragen en speel met je gedachten..
"Dwangmatig denken heeft een verslavende werking. Je hele bewustzijn en lichaam wordt ervan doordrongen".
Het is dan als een entiteit in je hoofd die als een parasiet al je aandacht en bewustzijn opeet: de ene gedachte na de andere, hap, hap, hap, hap. Kunnen we er nog uit loskomen? Het lijkt wel of de stem van het denken nooit ophoudt met praten... En vaak zijn het meerdere stemmen tegelijk. Maar wie heeft het tegen wie? Onophoudelijk en dwangmatig denken is zinloos en disfunctioneel !
Waarom hebben mensen eerder zware gedachten en/of gevoelens? En waarom gaat de aandacht van het verstand eerder naar zware dingen en gebeurtenissen dan naar mooie, blije, liefdevolle en vreugdevolle? Dat komt doordat deze het verstand zijn petje te boven gaan...
Wat een "onbewuste" geest en het door de tijd ontstane "Ego" wel begrijpt is kritisch zijn en klagen, ofwel "disfunctioneel" denken. Zie in dat deze vorm van denken zinloos en schadelijk is voor jou, mij, alles en iedereen.
Zware gedachten – kritiseren, oordelen, minachten, klagen – creërenvervolgens emoties die daarmee corresponderen, zoals verontwaardiging, woede, haat, jaloezie, verdriet. Hoe meer we van deze emoties ervaren, hoe groter deze ook doorwerken op het fysieke lichaam. Alles wordt en is dan zwaar.. Je energiestroom of frequentie in het lichaam is dan verstoord en uit balans. Dát is wat je dan ook in je lichaam voelt!
Zo leven we door disfunctioneel denken, in een toestand van ongelukkig zijn. Een ongelukkig mens zal vervolgens vele anderen ongelukkig kunnen of willen maken. En dat geldt ook voor een ongelukkige partner. Het is een logisch gevolg van met alle gevolgen vandien...
Ongelukkig zijn breidt zich dan als een olievlek uit, in een relatie, een vriendenkring, een bedrijf enz. We laten onszelf en anderen (onbewust) lijden. Dat is een deel van de gekte en waanzin in deze wereld en de maatschappij. Uiteindelijk leidt dat vaak tot geweld en...
Vraag jezelf: Gaat het om mijn of ons geloof, om mensen te bekeren, of mijn eigen diepste inzichten en processen van geestelijke groei?
Denken, denken, constant denken... Ervaar de processen in je hersenen van je denkende geest. Zie, begrijp en weet hoe alles wonderbaarlijk en intelligent werkt. Het is een universum of heelal in zich!!! Maar het is voor iedereen meestal anders. Wij zijn allen in feite geconditioneerd en geprogrammeerd door het verleden. Word wakker, dan zie je de gedachten enemoties die daar NU over bestaan... Regelmatig opruimen lucht echt op! Je ziet dan wat er is en wat ervan overblijft! Als je misschien denkt dat het niet opschiet, weet wel:
Je bestaande programma's en overtuigingen zijn in je hersenen krachtig verankerd. Geef het de kans. Doe het rustig aan, en bepaal zelf wat je wel wil. Als het maar geregeld druppelt... Ook plantjes zie je niet groeien als je er even naar kijkt. Maar er gebeurt toch echt van alles... Zó werkt het!!
Zie hoe je geest met het verstand werkt en welke invloed zij heeft..
Deze gewaarwording is een nieuwe ervaring van bewustzijn, ofwel ongeconditioneerde intelligentie. Vrij zijn van dwangmatig denken, waardoor er een zorgeloze, prettige, en bevrijde manier van leven is.
De natuur (waar wij als vorm en bewustzijn allemaal een onderdeel van zijn) is daarbij een goed hulpmiddel. Heb echt aandacht voor de natuur, wees en sta eens stil. Zo kun je bijvoorbeeld in een bos wandelen maar nog steeds ondergedoken zijn in je geest, denkend of pratend over problemen of hoe mooi het is, vaak met een verstorende mobiele telefoon aan het oor. Of onderweg druk discussiëren met een vriend of vriendin.
Als dat zo is, zijn we dan werkelijk aanwezig? We zeggen soms, oh.. dat is een mooie boom, en praten weer verder, oh.. wat een mooie bloemen. Dan is er geen werkelijke verbondenheid met de natuur. Maar als we echt daar kunnen zijn zonder te etiketteren, te beoordelen of te benoemen wat we zien, is de natuur ons erg behulpzaam. Je ervaart een wonder zolang de denkende geest of verstand zich er niet in mengt: De wind langs je wangen, de grassprietjes, de geuren, de kleuren, de geluiden, tot de kleine details waar je gewoonlijk overheen kijkt...
Als we écht in de natuur aanwezig zijn, is alles wonderbaarlijk stil, er is een grote levendigheid. Maar wanneer ons verstand of het denken daarna weer actief wordt en overal labeltjes aan hangt – dit is een eik, deze boom zou leuk in mijn eigen tuin staan enzovoorts – kunnen we die levendigheid onmogelijk voelen. Die mentale etiketten zijn dan obstakels. Geniet van de stilte momenten...
Mensen doen dat in de natuur maar vaak ook met andere mensen. We zijn zo snel obsessief bezig met het benoemen, etiketteren, en intepreteren en (ver)oordelen van elkaar. Wij doen dat allemaal in min of meerdere mate. Door daar zo veel mogelijk allert op te zijn en daarbij regelmatig bij stil te staan, ervaar je een rustig, tevreden, blij en gelukkig gevoel! Probeer maar...
Aangaande het bovenstaande:
Het zijn veel woordjes in zinnen die ergens naar wijzen... Waar ze naar wijzen gaat echter voorbij aan alle woordjes die wij als mensen ervoor gebruiken. Als we een prachtig moment in het leven ervaren, zeggen we weleens: "Ik heb er geen woorden voor" of "Ik kan het met geen pen beschrijven" of "Ik ben er stil van". Die, vaak korte wonderlijke momenten blijven meestal sterk aanwezig in onze herinnering... Waarom is dat zo?
Kijk, dat is de zon, zeggen we. Wat zegt dat "werkelijk" over dezon,dewerking van dezon en dat wat de zon veroorzaakt? Wanneer je alle dingen (kijk ook eens in een spiegel) gaat voelen en zien zoals ze zijn.., vorm/vormloos, veranderlijk en vergangkelijk in een oneindig veld van bestaan, opent dat je geestelijk perspectief en is je frequentieof trilling vanzelf in balans. Als je in dat moment bewust wakker en aanwezig bent, ervaar jeeen "stil en diep weten" zonder dat je het in de éérste plaats met je verstand kan, wil of hoeft te begrijpen...
De essentie is simpel: De "absolute realiteit" van het leven is altijd Nu, dit moment, tijdloos, altijd veranderend en staat nooit stil...
Besteden we veel aandacht aan gedachten over het verleden of eventuele angsten en verwachtingen over de toekomst?
Besef, zie en ervaar dat watwij allen denken, doen (of nalaten), verleden en toekomst creëert volgens onze macht, wil en kracht...
Eén bewuste diepe ademhaling... voel en weet wat je in "essentie" werkelijk bent...
Glimlach naar/om jezelf, misschien ziet een "ander" het ook...
"Dwangmatig denken heeft een verslavende werking. Je hele bewustzijn en lichaam wordt ervan doordrongen". 
